چندی پیش تعدادی عکس در حالت Negative با دوربین گرفتم، جالبه ما دنیا رو با رنگها می شناسیم و رنگها در مغزهای ما ثبت شده اند و نه شکلها یا اینکه هر دو به یک میزان تاثیر دارند.

عکسها رو وقتی به دوستان نشان می دادم نظرهای مختلفی می دادند و بسختی می تونستند تصویر را تسخیص دهند.

در زیر تعدادی از این عکسها رو گذاشتم.

در این باب صحبت های زیادی شده ولی من می خوام یه مطالب دیگه ای رو بگم، بخاطر همین بی مقدمه می روم سر اصل موضوع:

امسال رمضان وارد تابستان شده است، خوب روزهای بلند و گرم، طاقت زیادی را می خواهد.

اولا اینکه روزه گرفتن از لحاظ پزشکی هر چند تا خوبی داشته باشه بهمین اندازه ضرر هم دارد. پس برای روزه گرفتن دلایل پزشکی به کنار، هر کی می گیره به خاطر قدرت اراده و روح و روان خوش بگیردو اجرش با خدا

دومندش، روزه گرفتن تو این روزا اثرات مثبتی در جامعه داره که

- خیلی ها مهربون شدند چون نای عصبانی شدن رو ندارند (بیچاره ها گشنه و تشنه اند).

- خیابونا آرومند چون خیلی ها حال و حوصله بیرون اومدن در گرما و با زبان روزه ندارند.

- ادارات هم که حرف و حدیث خودش را دارد.

آقا چرا نباید هیچ کس حق نداشته باشد که در مقابل روزه داران چیزی بخورد یا بیاشامد، مگر نه اینکه هدف از روزه گرفتن غلبه بر نفس است، تشنگی و گرسنگی هم که از انفاس قدرتمندی بشمار می آیند. حالا مرد این باشیم که وقتی همه جا خوردنی و آشامیدنی وجود دارد در مقابل آنها روزه مان را نگه داریم، چه فایده دارد وقتی هیچ چیزی نیست و هیچ هوسی هم نیست تا من روزه دار بتوانم خودم را در برابر آن هوسها بیازمایم.

چرا باید بخاطر اینکه روزه گرفتم من، وقتهای کاری خودمو کاهش بدم، مگر نه اینکه می خواهم به خودم نشان دهم که ای انسان ببین، چگونه می توانی یک روز عادی خود را بدون هیچ هوسی، خوراکی و آشامیدنی و آبی سر کنی، و آنگاه ببین کسانی که ندارند و نمی توانند در این چنین روزهایی گرسنه می مانند، و تشنه، وضع آنها را درک کنم.

پس وقتی در چنین روزی من روزه می گیرم که در برابر هوس، بایستم و سختی کشیدن را درک کنم، چرا باید اوقات کاری ام را کم کنم، بر استراحت های خود اضافه کنم و اینکه کسی در جلو چشمان من نباید چیزی بخورد و بیاشامد.

دیگر نمی دانم چه بگویم.

در برابرش مقاومت کن،

این را هم گذاشتم که روزه داران عزیز در برابر هوسشان ایستادگی کنند

Display images by PicLens Lite